Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Ιωάννης (Ιωάννης Παπάλης, 1914 - 2001)

Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Ιωάννης 

Ο Ιωάννης Παπάλης γεννήθηκε το 1914 στον Αμπελώνα Λαρίσσης. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1951. Διάκονος και Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1951. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Σάμου. Στις 7 Ιουνίου 1967 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου και η ενθρόνισή του έγινε στις 11 Ιούνη του 1967.
Υπήρξε Ιεράρχης απλός, ταπεινός, διακριτικός, εργατικός και αφοσιωμένος εις το ποίμνιο του και το έργο του στην ακριτική πόλη του Σιδηροκάστρου ήταν μεγάλο και πολύπλευρο. 
Δημιούργησε τα οικοτροφεία Θηλέων στο Σιδηρόκαστρο, την Ηράκλεια, την Βυρώνεια και Πορόϊα προσφέροντας έτσι τη μόρφωση σε εκατοντάδες κορίτσια σε δύσκολες εποχές. Δημιούργησε το Γηροκομείο «Άγιος Νεκτάριος» καθώς και τον θεσμό των κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητρόπολης στην περιοχή του Άγιου Παύλου. 
Συνέστησε το Πνευματικό Κέντρο Νεότητας, ίδρυσε διάφορες Μονές και βοήθησε πολλές από αυτές σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο με αποκορύφωμα την Ιερά Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης στο Σιδηρόκαστρο αλλά και το Ιερό ησυχαστήριο του Τιμίου Προδρόμου στο Ακριτοχώρι. Πρωτοστάτησε στην ανέγερση νοσοκομειακής μονάδας όπου βρήκαν εργασία αρκετοί άνθρωποι που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους για να ανακουφισθούν μάνες και παιδιά με ειδικές ανάγκες στο κτίριο του ΚΕΠΕΠ. 

Η Ιερά Μονή Κηρύκου και Ιουλίττης κτίσθηκε το 1967 από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ.Ιωάννη. Βρίσκεται στην νοτιοδυτική πλευρά του Βράχου Ισσάρι σε μια τοποθεσία με πανοραμική θέα. Η αρχιτεκτονική του Μοναστηριού είναι τέτοια που εκπληρώνει το σκοπό του. Η διαβίωση των μοναχών είναι άνετη λόγω της μελετημένης διαρρύθμισης του. 
Τον Μητροπολίτη Ιωάννη Πάπαλη που απεβίωσε σε βαθιά γεράματα στις 8 Οκτωβρίου 2001 και ετάφη στην Ιερά Μονή Κηρύκου και Ιουλίττης, διαδέχθηκε ο Μακάριος Φιλοθέου.

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Ιωάννης εποίμανε για 35 ολόκληρα χρόνια την Ιερά Μητρόπολη Σιδηροκάστρου επραγματοποίησε σπουδαίο πνευματικό έργο και άφησε μνήμη αγαθού ανδρός για την ακρίβεια και την προσήλωση του στην πίστη μας τις παραδόσεις και τις αξίες μας. 


Μητρ.Νικόδημος: Ξέρετε ότι ο μακαρίτης ο Σιδηροκάστρου Ιωάννης όταν εξελέγη εξομολογούσε κάποια χωριά στη Σάμο και τον πήραν τηλέφωνο και του είπαν ότι εξελέγη Μητροπολίτης και εξεπλάγη… Και δεν ξέρω αν έχετε ακούσει για τον μακαρίτη Ιωάννη ο οποίος ήταν σε μια μικρή μεν Μητρόπολη αλλά είχε κάνει ένα τεράστιο έργο. Και ήταν μια προσωπικότητα σεβαστή και ικανή. 
-Συνέντευξη της 30 Ιουν. 2010 στο www.amen.gr

Κωνσταντίνο Ξενόπουλο, γνωστός αγιογράφος : Η Αθωνιάδα ήταν ένας καθοριστικός σταθμός στη ζωή μου. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κυρός Ιωάννης, όταν έμαθε το ενδιαφέρον μου για την ιεροσύνη (την εποχή εκείνη ήμουν οικότροφος του Ορφανοτροφείου Σιδηροκάστρου), με πήγε ο ίδιος στην Αθωνιάδα.
-Συνέντευξη της 23 Απριλίου 2016 στο www.dogma.gr

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κυρός Ιωάννης συνέγραψε το βιβλίο "Η Εκκλησία της Ικαρίας" το 1978.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Δεληγιάννη, 
Καθηγητού Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης
Στην εκτάκτως μαγευτική, ήσυχη και μεγαλόπρεπη περιοχή της λίμνης Κερκίνης δεν υπήρχε μοναχισμός και ιδιαίτερη πνευματική δραστηριότητα. Τότε «εγένετο άνθρωπος απεσταλμένος παρά Θεού, όνομα αυτού Ιωάννης». Και Ιωάννης είναι Επίσκοπος. Αυτοί οι Ευαγγελικοί στίχοι βρίσκουν την εκπλήρωση τους στην μορφή του μακαριστού Μητροπολίτου Σιδηροκάστρου, στοργικού ποιμενάρχου κυρού Ιωάννου, που ως φιλότεκνος πατέρας και φιλομόναχος αρχιερέας προσκάλεσε, δια του Πνευματικού τους, τις δοκιμασμένες ψυχές των αδελφών μοναζουσών και παραχώρησε σ’ αυτές τόπον καταλύματος, πρώτα στο δικό του ευλογημένο Κοινόβιο των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης, και κατόπιν στο προσκύνημα της Αγίας Βαρβάρας, έως ότου βρεθεί γι αυτές ο προορισμός από το Θεό τόπος της καταπαύσεώς τους. Θα είναι παράλειψη και αγνωμοσύνη να μην αναφερθούν οι έγνοιες και οι κόποι, που κατέβαλε ο μακαριστός Μητροπολίτης παράλληλα με εκείνες βέβαια του πνευματικού τους πατέρα Γέροντα Αλεξίου, για την ανεύρεση του κατάλληλου χώρου, που ταιριάζει απόλυτα στις πνευματικές αναζητήσεις της αδελφότητας. Σοφός ιεράρχης ο Ιωάννης, υψηλού πνευματικού αναστήματος, με ακέραιο εκκλησιαστικό φρόνημα με υποδειγματικό τρόπο ζωής, με ένθεο ζήλο, δέχθηκε τις αδελφές με πλούσια αισθήματα θερμής και ανυπόκριτης πατρικής αγάπης. Υπόδειξή του ήταν, χάριτι θεία, η έρημη και μαγευτική περιοχή του Ακριτοχωρίου, για να γίνει ο τόπος του τελικού καταλύματος της μοναστικής κοινότητας. 

Στις 29 Αυγούστου 1981 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος της Μονής από τον σεβαστό ιεράρχη στις υπώρειες του όρους Κερκίνη στα βόρεια της Μακεδονικής γης, βορειανατολικά της μαγευτικής λίμνης Κερκίνης. 

Η ψυχή του θεμελιώσαντος το Ιερό Ησυχαστήριο του Τιμίου Προδρόμου αοιδίμου ιεράρχου της Ιεράς Μητροπόλεως Σιδηροκάστρου κυρού Ιωάννου αγάλλεται διότι και ο διάδοχός του Μητροπολίτης Μακάριος τρέφει την ίδια αγάπη και σεβασμό στον Ορθόδοξο Μοναχισμό και το Ησυχαστήριο όπως και εκείνος. Ποιμαίνει τον λαό του εν οσιότητα αληθεία και δικαιοσύνη. Το Ησυχαστήριο με τις πολλές και ευλαβέστατες μοναχές τον έχει πατέρα, αγαθό και ταπεινό επίσκοπό του, σωστό όργανο βιώσεως του μυστηρίου της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας. 

Ρασοφόροι πλαστογράφοι
Οι μητροπολίτες Φλωρίνης Καντιώτης και Σιδηροκάστρου Ιωάννης είχαν καταγγείλει τον ιερό Καλλίνικο πως εκλέχτηκε μητροπολίτης Ρωγών με πλαστογραφία. Ο κ.Καλλίνικος διέψευσε σχετικό ρεπορτάζ  της «Ελευθεροτυπίας», αλλά ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Σπ.Καρατζαφέρης (2.11.’78. Βλ. και «Φάκελλος Εκκλησία» του ίδιου) του υπενθύμισε πως για την υπόθεση έχει εκδοθεί αμετάκλητο βούλευμα (206/78) του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, που ύστερα από μήνυση του φίλου του Καλλίνικου, του χωροφύλακα Αμβρόσιου του Αιγίου  για συκοφαντική δυσφήμηση, απαλλάσσει τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου. Ο τελευταίος είχε αποκαλύψει πως ενώ η Σύνοδος εξέλεξε τον κ.Καλλίνικο επίσκοπο Ρωγών στο πρακτικό γράφτηκε μητροπολίτης, και πως ενώ η Σύνοδος εκτός ημερήσιας διάταξης και παρατύπως αφού εκκρεμούσε προσφυγή του απολυμένου Αναστάσιου (μετέπειτα Τιράνων) εξέλεξε τον κ.Καλλίνικο διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας για ένα έτος, στο πρακτικό γράφτηκε για τρία.

Ἡ στάση
τοῦ Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου
στό ἐκκλησιαστικό πρόβλημα
4. Τό ναυάγιο τῆς Ἱεραρχίας
τῆς 7ης-3-1991
     Εἴδαμε στό προηγούμενο τεῦχος ὅτι οἱ ἐργασία τῆς ἐννεαμελοῦς ἐπιτροπῆς Ἀρχιερέων προσέκρουσε στήν ἀπόλυτη ἀδιαλλαξία τῶν μητροπολιτῶν Δωροθέου Γιανναρόπουλου καί Κλεόπα Θωμόπουλου, πού ἀντικανονικά καί παράνομα (μετά τίς ἀποφάσεις τοῦ Σ.τ.Ε.) κατεῖχαν τίς μητροπόλεις Ἀττικῆς καί Θεσσαλιώτιδος. Παρ’ ὅλα αὐτά ἡ ἐπιτροπή κατάρτισε πρόταση λύσεως καί παρακάλεσε τήν Ἱεραρχία νά ἀσκήσει τήν ἐπιρροή της στούς ἀδιάλλακτους μητροπολίτες γιά νά ἐπιτευχθεῖ ἡ λύση. Ἡ πρόταση αὐτή διαβάστηκε στήν Ἱεραρχία τήν ἑπόμενη μέρα (7-3-1991). Ἀπό ὅσα διαμείφθηκαν ὅμως στήν Ἱεραρχία, ἀποδείχθηκε ὅτι ὁ πρῶτος πού ἦταν ἀπρόθυμος καί προσπάθησε νά ἀποπροσανατολίσει τό σῶμα ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφείμ. Τήν στάση αὐτή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καταγγέλλει ὁ μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Ἰωάννης σέ ἐπιστολή του πρός αὐτόν, πού ἔστειλε μερικές μέρες μετά τήν Ἱεραρχία (στίς 12-3-1991). Μιλώντας γιά τήν ἀντίδραση στήν πρόταση τῆς ἐπιτροπῆς ἐντοπίζει τά πρόσωπα πού ὁδήγησαν στό ναυάγιο τῆς ἐπίλυσης τοῦ θέματος καί τόν ἠθικό αὐτουργό, τόν Ἀρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Λέγει, λοιπόν, ὁ Σιδηροκάστρου: 
     «...α) Ὁ Θεσσαλιώτιδος Κωνσταντῖνος ἐδέχθη νά λάβη μόνον τόν Δομοκόν καί τά Φάρσαλα. 
     β) Ὁ Ζακύνθου Ἀπόστολος ἐδέχθη νά λάβη τό Κιλκίς. 
     γ) Ὁ Παραμυθίας Παῦλος ἐδέχθη τήν Ἁγιάν καί τό Συκούριον. 
     δ) Ὁ Ἀττικῆς Νικόδημος ἐδέχθη νά διχοτομηθῆ ἡ Ἀττική καί νά λάβη οἱονδήποτε τμῆμα ἐκ τῆς διχοτομήσεως αὐτῆς. 
     ε) Ὁ Τρίκκης Σεραφείμ ἐδέχθη νά λάβη εἴτε τά Τρίκκαλα εἴτε τήν Καλαμπάκαν. Καί 
     στ) Ὁ Λαρίσης Θεολόγος ἐδέχθη νά λάβη τήν Λάρισαν. Ἡ ἀντίδρασις ὅμως κατεδείχθη ἐμφανέστατα. Ὁ Θεσσαλιώτιδος Κλεόπας ἐδήλωσεν ὅτι δέν δίδει οὔτε σπιθαμήν. Ὁ Φθιώτιδος Δαμασκηνός, ὁ ὁποῖος ἔδιδε μόνον τόν Δομοκόν, ἀνεκάλεσε καί εἶπε ὅτι καί ἐκεῖνος δέν δίδει τόν Δομοκόν. Ὁ Ἀττικῆς Δωρόθεος εἶπε ὅτι θά δώση μόνον τά Νέα Λιόσια καί αὐτά ὄχι διά τόν Ἀττικῆς Νικόδημον. Ὁ δέ Τρίκκης Ἀλέξιος δέν συνεφώνει καί αὐτός μέ τόν Τρίκκης Σεραφείμ εἰς ὡρισμένα σημεῖα. Νά πιστεύσωμεν, Μακαριώτατε, ὅτι οἱ ἀνωτέρω ἀντέδρασαν ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας; Ἀδυνατοῦμεν νά τό κάμωμεν. 
     Ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀντιθέσεων καί ἀντιδράσεων ἀναφέρω ἐπίσης μίαν καί μόνην ἰδικήν Σας ἀντίδρασιν. Ὅταν κατά τό δεύτερον διάλειμμα συνεζητούσατε εἰς τό γραφεῖον Σας μέ ὡρισμένους Ἀρχιερεῖς, ἦλθα καί ἐγώ μέσα καί σᾶς παρεκάλεσα νά ἔλθουν μέσα καί οἱ δύο Μητροπολίται Τρίκκης Σεραφείμ καί Ἀλέξιος νά συζητήσουν καί νά εὕρουν μίαν λύσιν εἰς τήν διαφοράν των. Σεῖς ὅμως, Μακαριώτατε, ὅταν ἦλθεν ὁ Σεραφείμ ἐδείξατε ὅλον τό ἐσωτερικόν Σας καί τήν ἔλλειψιν πάσης διαθέσεως νά διευθετηθῆ τό ζήτημα. Εἴπατε δέ ἐπί λέξει τά ἐξῆς: "Σεραφείμ, νά πᾶς στή Λάρισα. Εἶσαι ὁ Μητροπολίτης Λαρίσης. Εἶσαι ὁ Λαρίσης". Τότε ἐξανέστην καί Σᾶς εἶπα: "Τί εἶναι αὐτά ποῦ λέτε, Μακαριώτατε; διά τήν Μητρόπολιν Λαρίσης συζητοῦμεν ἤ διά τήν Μητρόπολιν Τρίκκης; Ὑμεῖς ὅμως δέν τά ἠκούσατε αὐτά. Καί ὅταν ἔπειτα ἀπό ὀλίγον εἰσήλθομεν εἰς τήν αἴθουσαν συνεδριάσεων προκειμένου νά συνεχίσωμεν ὡς ἔπρεπε τήν συζήτησιν, ὥστε νά ἐξεύρωμεν λύσιν εἰς τό θέμα, ἠκούσαμεν κατάπληκτοι τό "Δι’ εὐχῶν", ἤτοι τήν λύσιν τῆς συνεδριάσεως................................................................................................................. 
     Πρέπει ὅμως νά λεχθῆ ἄνευ περιστροφῶν ὅτι ἐκ μέρους Σας, Μακαριώτατε, διάθεσις ἐπιλύσεώς του (τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ θέματος) δ έ ν ὑ π ῆ ρ χ ε ! Παρά ταῦτα ὅμως ὑπάρχει καί τώρα ἀκόμη καιρός καί δυνατότης ἐπιλύσεως τοῦ θλιβεροῦ αὐτοῦ ζητήματος. Νά ἐλπίζωμεν, ὅτι, ἔστω καί τήν ὑστάτην στιγμήν, θά τό κατανοήσετε; 
Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ Ἀδελφός 
Ο ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ» 



Previous
Next Post »

Δημοφιλείς αναρτήσεις της εβδομάδας

Popular Posts